Guillaume Musso – Zabawa w chowanego

Tytuł książki: Zabawa w chowanego

Oryginalny tytuł: La vie est un roman

Autor: Guillaume Musso

Wydawnictwo: Albatros

Ilość stron: 256

Data wydania: 11.08.2021

Guillaume Musso urodził się w 1974 roku i ukończył ekonomię, a z zawodu jest nauczycielem. Autor siedemnastu bestsellerów, od dziesięciu lat nieprzerwanie utrzymuje się na pierwszym miejscu listy najpopularniejszych francuskich pisarzy. Zadebiutował w 2001 roku thrillerem „Skidamarink”. W 2008 roku premierę miał film nakręcony na podstawie drugiej powieści pod tytułem „Potem”. Łączny nakład jego powieści przekroczył 25 milionów egzemplarzy i zostały one przetłumaczone na 40 języków. Lubię twórczość Musso więc z ciekawością sięgnęłam po najnowszą powieść.

Flora Conway jest znaną pisarką, która obsesyjnie dba o swoją prywatność. Pewnego dnia jej trzyletnia córka znika z mieszkania w trakcie zabawy w chowanego. Brak śladów włamania, brak osób wchodzących oraz opuszczających mieszkanie na nagraniach z kamer. Śledztwo staje w martwym punkcie, a zrozpaczona matka nie może się pogodzić z utratą córki i ciągle wierzy w to, że uda się ją odnaleźć. Po drugiej stronie Atlantyku, w Paryżu, Romain Ozorski próbuje znaleźć wenę i znowu coś napisać, a także zmaga się z kryzysem w życiu prywatnym. Wydaje się jednak, że to on może rozwiązać zagadkę tragedii Flory. Co się stało z dziewczynką?

Nie ma chyba osoby, która nie znałaby słynnej Flory Conway. Jej powieści są niezwykle cenione i rozchodzą się w gigantycznych nakładach. W związku z tym jest też bardzo popularna. Ona jednak chroni swoją prywatność i zależy jej, aby nikt nie wiedział, gdzie mieszka, ani jak spędza czas wolny. Na jej temat istnieje wiele teorii, niektóre nawet poddają w wątpliwość jej istnienie. Romain Ozorski jest również bestsellerowym autorem, choć aktualnie ma kryzys i nie potrafi dokończyć powieści. Żyje w Paryżu, niedawno się rozwiódł, a była żona utrudnia mu kontakty z ośmioletnim synem. Jest jeszcze właścicielka wydawnictwa, która również odgrywa tu istotną rolę, ale nie chcę zdradzać zbyt wiele.

Przyznam, że Musso stworzył oryginalną fabułę i nie można mu odmówić pomysłowości. To, czy historia ta jest przekombinowana, czy nie, zostawiam Waszej ocenie. Dzięki zabiegowi umieszczenia książki w książce, autor ułatwił sobie zadanie zatarcia granicy między rzeczywistością a fikcją literacką. Czytelnik z pewnością będzie miał problem z przewidzeniem kierunku, w jakim zmierza historia, co również oceniam pozytywnie. Urozmaiceniem jest także umieszczenie w tekście np. ilustracji, fragmentów e-maili czy przesłuchania. Początek tej historii niesamowicie mnie zaintrygował, jednak im dalej tym moje zainteresowanie spadało i w mojej ocenie robiło się nużąco.

„Zabawa w chowanego” nie została moją ulubioną książką tego autora. Doceniam pomysłowość, oryginalność oraz niepowtarzalny styl Musso. Jednak wykonanie nie do końca trafiło w mój gust. Warto jednak sięgnąć po tę powieść, dać się porwać sieci kłamstw oraz intrygom i przekonać się samemu, jakie wrażenie wywiera najnowsza powieść tego pisarza.

Moja ocena: 6/10

Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu Albatros.